zoogeschichte

Wszystko zaczęło się w roku 1795 kiedy to w wąwozie utworzono wodospad, fontannę i grota, aby uatrakcyjnić dawny teren krajobrazu leśnego. 133 lata później, miłośnik zwierząt Bruno Schulz uczynił to miejsce z wydzierżawioną restauracją przy wodospadzie, ulubionym miejscem wycieczkowym. Jego dzieło życia zostało 1945 roku doszczętnie zniszczone przez naloty SS. W roku 1957 syn Brunona Schulza, Günter Schulz rozpoczął odbudowę parku i późniejszego Ogrodu Zoologicznego Eberswalde. 
 
W 1989 roku kierownictwo Ogrodu Zoologicznego przejął Dr. Bernd Hensch. Wówczas pojawiają się nowe zadania: edukacji ekologicznej, wychowania pedagogicznego, ochrony przyrody i zwierząt jak i biologiczne badania naukowe. Naturalnie urządzone wybiegi dla zwierząt, ciekawe oferty spędzania wolnego czasu, usługi dla osób niepełnosprawnych, a przede wszystkim interesujące zwierzęta z pięciu kontynentów to główne zalety parku. W roku 2000 Ogród zoologiczny w Eberswalde został ukoronowany przez miedzynarodową jury mianem “ najlepszego małego ogrodu zoologicznego Niemiec”. Jest to ogromne wyróżnienie a zarazem wielkie zobowiązanie na przyszłość. 
 
Mała kronika i więcej… 
 
Wodospad i park dzikich zwierząt zostały stworzone w 1795 roku przez Davida Schicklera, wzdluż położonych na zachód od Zainhammer wodospadów – w dzisiejszym Ogrodzie zoologicznym Eberswalde. Ten obszar leśny ze swoimi mostami, wodospadami, fontannami, altankami i grotami, był już wtedy wyjątkowym punktem wycieczkowym. Otwarcie nowej lini kolejowej Berlin-Eberswalde w1842 roku, przyczyniło się do napływu nowych turystów. Franz Mücke, dyrektor muzyczny wybrał ten wodospad w 1847 roku na wielki, brandenburski koncert śpiewaków, który w kolejnych latach stał się tradycją. Na cześć zmarłego dyrektora postawiono w 1863 roku pomnik „Franz Mücke“. 
 
Dzięki Brunononowi Schulcowi, który w 1928 przejął restaurację przy wodospadzie, obszar ten zaczął rozwijać się w kierunku parku zwierzęcego. Schulz planował przestronne a przede wszystkim ciekawe miejsce turystyczne, graniczące z małym parkiem dla dzikich zwierząt. Znajdowało sie w nim ok. 20 miejscowych dzikich zwierząt. W kolejnych latach miejsce to stało się absolutnym magnesem przyciagającym turystów. Przyczyniła się do tego świetnie prosperująca restauracja oraz pojawienie się w nim nowych gatunków zwierząt takich jak: łyski, bociany, lisy, łasice, szopy pracze, jelenie szlachetne, daniele i wiele innych. 
 
Zniszczenie i odbudowa 
 
Dzieło życia Brunona Schulza zostało 24 kwietnia 1945 roku doszczętnie zniszczone. Naloty SS zniszczyły doszczętnie cały park i restaurację. Odbudowa parku z wodospadem była cześcią drugiego pięcioletniego planu byłej Niemieckiej Republiki Demokratycznej do roku 1960. 
 
To syn Brunona Schulza przejął w 1957 roku planowanie i późniejsze projektowanie Miejscowego Parku. Już na rok po rozpoczęciu budowy powstały pierwsze wybiegi dla zwierząt, ogrodzenie parku oraz budynek mieszkalny dyrektora. 
 
Lata powojenne i polityczny przełom 
 
Pod kierownictwem Güntera Schulza, park ten stał się ogrodem zoologicznym na wysokim poziomie. Dzięki udanej hodowli między innymi lwów, tygrysów, pum, lampartów, niedźwiedzi, później także małp, zmieniono jego nazwę z Miejscowego Parku na Ogród Zoologiczny Eberswalde. 
 
W kwietniu 1989 roku dyrektorem Ogrodu Zoologicznego Eberswalde został dr. Bernd Hensch. Po zakończeniu swoich studiów biologicznych na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie od 1981 roku zajmował on stanowisko asystenta naukowego, a od 1983 roku zastępcy dyrektora byłego parku. Do głównych zadań takich jak hodowla dzikich i domowych zwierząt doszły nowe, takie jak: edukacja ekologiczna, wychowanie pedagogiczne, ochrona przyrody i zwierząt jak i biologiczne badania naukowe. Jako materiał budowlany wykorzystano jedynie surowce naturalne: kamienie, drewno dębowe i akacjowe. Betonowe mury i metalowe ogrodzenia zostały wymienione na takie, które nie utrudniają obserwacji zwierząt. Celem bylo stworzenie jak najbardziej naturalnego parku z odpowiednimi, oryginalnymi szczegółami i interesującymi zwierzętami pięciu kontynentów. 
 
Zoo i park edukacyjny 
 
Dzięki przeorganizowaniu Ogrodu Zoologicznego Eberswalde na park edukacyjny z „Zieloną Szkołą“, wzrosła liczba narodzin zwierząt oraz liczba odwiedzających. W roku 1990 park odwiedziło 160.000 turystów a w 2009 było ich już 250.000 
 
Zoo Eberswalde reprezentuje rownież międzynarodowe zadania EEP (Europejski Program Hodowli dla Podtrzymania Gatunków). Jako mała Arka Noego trzymamy zwierzęta domowe i dzikie zagrożone wyginięciem oraz prowadzimy dla nich programy hodowlane. 
 
Mała kronika 
 
1958 Ponowne otwarcie „Miejscowego Parku“. 
 
1961 Budowa wybiegu dla lampartów. 
 
1963 Uroczyste otwarcie budynku dla lwów z pierwszym małym wybiegiem, budowa placu zabaw. 
 
1964 Wybieg dla kucyków, budowa restauracji. 
 
1965 Powstaje kuchnia do przygotowywania pokarmu dla zwierząt oraz spichlerz, wybieg dla osłów, owiec, kóz, budynek dla koczkodanów rudych, budowa kraty przy wyjściach z wybiegu danieli. 
 
1966 Woliera dla puszczyków i płomykówek zwyczajnych, budowa drewnianego mostu prowadzącego przez staw. 
 
1967 Wybieg dla tchórzy zwyczajnych, szopów praczy, muflonów i lam. 
 
1969 Otwarcie restauracji Ogrodu Zoologicznego w 20. rocznicę NRD. 
 
1973 Wybieg dla tygrysów bengalskich. 
 
1976 Woliera dla puchaczów europejskich. 
 
1980 Mały wybieg dla tygrysów syberyjskich. 
 
1981 Wybieg dla jaków i wapitis. 
 
1982 Przebudowa parku – początek administracji zoo. 
 
1984 Woliera dla orła przedniego. 
 
1985 Grota dla ostronosów – Renowacja wybiegu dla kun leśnych i domowych. 
 
1986 Wybiegi dla lisów rudych i polarnych. 
 
1987 Woliera dla dzikich kotów europejskich oraz dla rysi europejskich. 
 
1989 Dr. Hensch przejmuje stanowisko dyrektora. 
 
1990 Założenie Stowarzyszenia Przyjaciół i Fundatorów Zoo Eberswalde. 
 
1991 Staw (rozpoczęcie trzyletniej odnowy) – dostosowanie ścieżek dla osób niepełnosprawnych. 
 
1992 Budowa wybiegu dla wielbłądów dwugarbnych i jaków, pierwsza wolnożyjąca grupa małp w zoo (marmozety zwyczajne), nowy most, gołębnik oraz ogrodzenie dla wietnamskich świń zwisłobrzuchych, powstaje duży plac zabaw. 
 
1993 Budowa wybiegu dla lam i zebr – budowa woliery dla sów śnieżnych – trzy ogrodzenia dla małp saki, tamaryn białoczubych i lemurów katta w kooperacji z berlińskim instytutem do badań zwierząt dzikich i zamieszkujących zoo – nowa organizacja ogrodzenia dla dzików – rekonstrukcja starego Pomnika Śpiewaków – budowa klatki dla marmozety lwiej, woliery dla puchaczów i wybiegu dla antylop nilgau. 
 
1994 Ogrodzenie dla kun domowych, nowa stajnia dla żubrów, nowe ogrodzenie dla jeżozwierzy, wybieg dla gepardów – szklany budynek dla flamingów z wybiegiem – wybieg dla tygrysów został po raz pierwszy powiększony i przebudowany, – przebudowa stawu zakończona, powstają dodatkowo dwie fontanny i dwie wyspy – druga grupa małp żyjaca na wolności w zoo (lemury białoczelne). 
 
1995 Budowa ogrodzenia dla zwierząt domowych, nowego ogrodzenia dla lemurów katta jak i woliery dla sępow płowych – otwarcie wyremontowanej restauracji „Brauner Bär“, rekonstrukcja restauracji. 
 
1996 Budowa wybiegu dla pingwinów – przebudowa budynku dla jeleni szlachetnych na budynek dla antylop i zebr – budowa wybiegu dla czarnych lampartów – początek trzymania nieświszczuków pod gołym niebem – budowa nowych pomieszczeń sanitarnych oraz toalet, budowa woliery dla orła stepowego. 
 
1997 Przyjęcie Dr. Henscha do Zwiazku Niemieckich Dyrektorów Zoo – nowy wybieg dla lemurów wari. 
 
1998 Otrzymanie wyróżnienia ekologicznego za innowacyjny projekt oszczędzania energii/ budynek puszczy z docentralistycznym ciepłownictwem do wszystkich pomieszczeń dla zwierząt, jak i budynku gospodarczego – otwarcie budynku puszczy – plac zabaw z pierwszym wiszącym mostem w Eberswalde, spadziste i wysokie zjeżdżalnie, „Ochota na zoo“- dzieci, mlodzież, „prominentni“ przy pracy i rozmowie (akcja ta stała się coroczną tradycją) – wspólny wybieg dla niedźwiedzi brunatnych i wilków – pięć nowych pawilonów edukacyjnych na temat ekologii – rozpoczęcie przebudowy parku na park edukacyjny. 
 
1999 Otwarcie Szkoły Zoo „Bajecznej willi“ – budowa najbardziej ekscytującego wybiegu dla lwów na całym świecie – zakończenie przebudowy zoo na „Zoo bez barier” to znaczy całkowicie przystosowane dla osób niepełnosprawnych i starszych – budowa wybiegu dla kangurów, z możliwością przejścia przez niego oraz wybiegu dla binturongów – duża woliera dla bielików amerykańskich. 
 
2000 Ogród Zoologiczny Eberswalde został ukoronowany przez miedzynarodową jury mianem “ najlepszego małego ogrodu zoologicznego Niemiec” – otwarcie oficjalnego urzędu stanu cywilnego w Szkole Zoo – powstaje ogrodzenie dla wydr karłowatych i woliera dla puszczyków mszarnych – trzynogi wilk otrzymuje własny wybieg w zoo – otwarcie Muzeum Zoo – uroczyste otwarcie budynku dla antylop nilgau, antylop garna, żurawi – remont budynku dla gibonów i ich ogrodzenia, renowacja wysepki na stawie i mostu. 
 
2001 Ogrodzenie dla małp saimiri – wybieg dla reniferów – uroczyste otwarcie cmentarza dla wymarłych gatunków zwierząt – brukowanie ścieżek dla odwiedzających (wszystkie ogrodzenia dla zwierząt są osiagalne na wózku inwalidzkim, bądź z wózkiem dziecięcym). 
 
2002 „1 Długa Noc Zoo“ z kinem pod gołym niebem – powstaje szklany pawilon dla ostronosów. 
 
2003 Uroczyste otwarcie Ulicy Zoo – budowa obiektu połuniowoamerykańskiego ze szklanym pawilonem. 
 
2004 Angela Merkel chrzci w zoo pingwina – remont mostu i jego nowa organizacja -budowa naturalnego piecyka „Zum Lauschigen Hans“ – nowa wieża widokowa przy ogrodzeniu dla gibonów – budowa wspólnego budynku dla lam, ostronosów, nandu i capibar -trzecia wolnożyjaca grupa małp w zoo (lemury katta). 
 
2005 „Pierwsza noc afrykańska” – okazała się całkowitym sukcesem i przeszła do corocznej tradycji – wprowadzenie tras zoo, 1 wyścig z Zoo Eberswalde do Zoo Rostock ponad 320 km przynosi 30.000 € na cel zoo – remont budynku socialnego z uzyskanych pieniędzy. 
 
2006 25- letna rocznica pracy dyrektora dr. Henscha – TV-Zoo przy każdym łóżku szpitalnym jak i na żywo w internecie – otrzymanie znaku jakości na międzynarodowej giełdzie turystycznej w Berlinie. 
 
2007 Uroczyste wystawienie popiersia z brązu byłego dyrektora parku i honorowego obywatela miasta Eberswalde Güntera Schulza – nowe terrarium dla węży i żółwi w budynku puszczy. 
 
2008 Duży festyn – zoo świętuje swoje 80- lecie – „1 wyścig rowerowy na rzecz Zoo Eberswalde” przez powiat Barnim, który przynosi 40.000 € datku na rzecz zoo – uroczyste otwarcie wybiegu dla tygrysów syberyjskich z krajobrazem lodowcowym i lodowcowego placu zabaw ze ścieżką klimatyczną – rekonstrukcja ogrodzenia dla gepardów. 
 
2009 Budowa szklanego ogrodzenia dla węży i żółwi w budynku puszczy. Starosta powiatu Barnim Bodo Ihrke, podpisuje wspólnie z burmistrzem miasta Eberswalde Friedhelmem Boginskim umowę, o trwałym współfinansowaniu Zoo Eberswalde przez powiat Barnim. 
 
Pierwsze znaczące przychówki w Zoo Eberswalde 
od przełomu politycznego 
 


 
1991 ara czerwona, marmozeta zwyczajna, lew afrykański
1994 niedźwiedź brunatny, nandu, wielbląd dwugarbny, kangur, ararauna
1995 tamaryna białoczuba, lemur białoczelny
1996 nieświszczuk
1997 springbok, czarny lampart, orzeł stepowy
1998 pingwin humboldta, wilk europejski
1999 miko czarny
2001 zebra stepowa, megachiroptery, bocian biały, saki białolica
2002 bielik amerykański, renifer, pyton tygrysi
2003 gibon
2004 agama, lemur katta
2005 saimiri wiewiórcza, koronnik czarny
2006 ara zielonoskrzydła, tamaryna czerwonobrzucha
2007 żółwie
2008 lemur wari
2009 nieświszczuk, mara patagońska, lorysa górska, serwal
2010 świstak, lampart chiński